A ENXEÑARÍA AERONÁUTICA/ESPACIAL

 Iván Troitiño García

A Enxeñaría Aeronáutica ou Aeroespacial é unha rama da enxeñaría que estuda o deseño e construción de avións e naves espaciais e os equipos que requiren.

O AVIÓN:DISEÑO,FABRICACIÓN E MANTENEMENTO

Que os avións nos transporten con seguridade non só é responsabilidade dos pilotos, nin dos técnicos encargados do mantemento e reparacións, nin dos controladores aéreos, senón que se debe á interrelación que existe entre as moitas áreas que interveñen na cadea de seguridade que soporta o transporte aéreo.

Os pilares fundamentais sobre os que se asenta a fabricación dun avión son os seguintes:

-A redundancia de sistemas críticos

-A robustez da estructura

-A fiabilidade do funcionamento dos sistemas

-A efectividade dos sistemas de aviso e deteción de anomalías

-O establecemento de intervalos de mantenemento programado

Debido a esta forma de traballo sistemática,os avions de hoxe en día son moi fiables.

A CABINA DOS PILOTOS:

O desenvolvemento de ordenadores, programas específicos de ordenador e monitores de vídeo permitiu substituír os instrumentos analóxicos tradicionais por pantallas multifunción e aumentar a fiabilidade dos sistemas, mellorando así a xestión da información na cabina.

Actualmente cada avión está deseñado de tal xeito que, en caso de fallo dun dos seus equipos e sistemas, outro asume o control.

A ESTRUCTURA DO AVIÓN:

Na actualidade,o concepto clave no diseño e fabricación de avións é a redución de peso.Grazas ao aluminio e á súa aliaxe con outro metal aínda máis lixeiro como o magnesio e materiais compostos como a fibra de carbono, foi posible aumentar o tamaño do avión sen comprometer o seu peso.

Con este tipo de materiais lixeiros e resistentes é posible aumentar a resistencia estrutural do avión reducindo o seu peso.

O ALUMINIO,CLAVE NA CONSTRUCIÓN DOS AVIÓNS:

Unha combinación de lixeireza, resistencia e alta condutividade eléctrica e térmica é a propiedade que fixo do aluminio e as súas aliaxes un material clave para a construción de avións, automóbiles ou motores de combustión interna.

O TREN DE ATERRIZAXE:

É un dos elementos máis críticos no deseño dun avión, xa que debe soportar impactos moi fortes durante o aterrizaje. Ademais, para frear con seguridade, deseñáronse freos de disco de carbono e sistemas de rodas antiblocaxe que posteriormente se exportaron aos vehículos que conducimos e incluso ao ferrocarril. Por outra banda, en lugar de empregar rodas moi grandes para soportar grandes pesos, optaron por patas con varios eixos e pneumáticos múltiples, que se denominan bogies, disposición que permite unha mellor distribución do peso entre todas as rodas e evitar incidentes en caso de un pinchazo ou estoupido dun dos seus pneumáticos.

OS MOTORES:

Un factor clave que teñen en conta os diseñadores a hora de elixir os motores é o peso total que terá o avión a hora do despegue.

Por outro lado,sin o desarollo e evolución que experimentou o motor a reacción,non sería posible o avance do transporte aéreo.

Outro aspecto que tamén evolucionou foi o aumento do seu diámetro, cuxa consecuencia inmediata é unha redución drástica do ruído xerado debido á redución da velocidade dos gases de escape.

O desenvolvemento e produción destes motores é unha tarefa altamente especializada por parte das empresas fabricantes. A competencia é dura e todos buscan deseñar o motor máis eficiente que proporcione o maior impulso co menor consumo de combustible, xa que isto ten un impacto decisivo nos custos operativos das compañías aéreas.

EVOLUCIÓN DO FERROCARRIL

Andrea Darrocha Calvo

Os vagóns eran arrastrados inicialmente por tiros de cabalos e, posteriormente, sumaron selle máquinas, pero esos motores eran tan pesados e tan pouco perfeccionados que apenas si producían o vapor suficiente para proporcionar una velocidad de 4 a 5 millas por hora. De haber sido inevitable, semellante lentitud limitaríase de forma considerable a utilidade do ferrocarril. O primeiro medio de transporte que se utilizaron as rodas montadas sobre railes e que utilizaba a forza motriz proporcionada pola máquina de vapor, foi diseñado polo inglés Richard Trevithick o 24 de febreiro de 1804.

Os ferrocarris precisaban de guías para o transporte dos vagóns.O primeiro transporte público que funcionou con locomotoras de vapor, sobre vías férreas, foi inaugurado en 1830. Seguía a vía de Liverpool a Manchester, Inglaterra.A primeira línea ferroviaria en España en 1848, o proxecto foi promovido por Miguel Biada Bunyol.
O manteñemento que requiren as locomotoras con motores de vapor, resultou ser un inconveniente ante o aparecemento do automóvil, que permitía transportes máis rápidos que o tren. A mediados do siglo XX aparecen outras enerxías alternativas para usarse nos medios de transporte guiados por railes. Iníciase así a era de locomotoras movidas por motores diesel, polas cales requerían menor tempo de manteñemento.
0 tren de alta velocidade en España xa que non presenta problemas de contaminación, alcanza velocidades competitivas có transporte aéreo, e no xenera pérdidas de enerxía por rozamento. O seu manteñemento é relativamente cómodo que alcanzan velocidades de máis de 300 km/h., un tren que alcanza velocidades superiores a 300 km/h. O seu primeiro servicio foi entre Madrid e Sevilla en 1992. En Xapón, ademáis del Maglev, están os Shinkasen. En Alemanña funciona o ICE (Inter City Expréss) desarrollado no ano 1985. En Italia circulan los ETR o Pendolinos que son trenes pendulares.

O primeiro monorraíl construíuse en Irlanda en 1889. Trata de un transporte composto de vehículos que circulan por una plataforma de railes ou vigas, polo xeral elevada sobre a superficie. Hai dous tipos básicos de monocarriles: o monocarril suspendido, onde os vehículos colgan baixo a estructura, e o monocarril sustentado, no cal os vehículos apoian as suas rodas sobre os rebordes interiores dos railes. No ano 2007 foi importante para o desarrollo do ferrocarril en España. O 22 de Diciembre entrou en servicio o nuevo tramo Madrid-Valladolid por Segovia cun largo tunel na Serra de Guadarrama que permitiu reducir a distancia e o tempo de viaxe. Faise Madrid-Valladolid en 56 minutos e acortáronse os tempos nas relacións de Madrid có Norte nunha hora. O dia 23 de Diciembre inaugurouse tamén o tramo Antequera Santa Ana-Malaga, tamén cun largo e complexo tunel polo valle de Addalajis, o que permitiu reducir moi considerablemente o tempo de viaxe de Madrid-Malaga hasta 2h. 30 min., que se podrá reducir no futuro si se desea.Fai uns dias, o 20 de Febreiro do presente ano, inaugurouse o novo tramo Tarragona-Barcelona no ancho europeo que permitiu circular entre Madrid a Barcelona a una velocidade de 238 kms/h .Tempo que se podrá reducir cando o tramo este mais rodado.

A SUBA DOS COMBUSTIBLES EN ESPAÑA DA PRIMAVERA DE 2.008

Javier Caamaño

O petróleo é unha sustancia viscosa formada por moitos compoñentes orgánicos, que soen ser hidrocarburos, estes son o resultado da descomposición da materia orgánica provinte de plantas e animais cuyos restos foron sepultados antes de descompoñerse totalmente. O petróleo é imprescindible para a fabricación de combustibles necesarios para o funcionamento de toda clase de maquinas e gracias o petróleo formase: “a gasolina” a que se usa como combustible e coa que crea o plástico e outros materiais.

O petróleo sube por diversos motivos e uns déles son os seguintes: un dexasuste entre a oferta e a demanda, a especulación financiera, as condicións xeopolíticas, a OPEP (Organización de Países Exportadores de Petróleo). Debido á suba do prezo do petróleo o resultado é que tamén suba o precio da gasolina por iso as persoas que precisan utilizar moito combustible para facer o seu traballo “transportistas, pescadores, constructores,... ” quiexanse da subida tan brusca que experimentaron os combustibles neste ultimo ano xa que nestes momentos o prezo dos combustibles é o dobre que ai un ano, por culpa desa suba de prezo, os traballadores do sector de transportes e de pesca convocaron unha folga por tempo indefinido xa que perdían máis cartos dos que gañaban por culpa dos prezos dos combustible.
A folga de transportistas e pescadores revoluciona os consumidores debido a falta de comida nos supermercados, combustibles nas gasolineiras, pescados na pescadería , ..... e demais cousas que fixeron que o pais se paralizase uns días.

O obxetivo da folga era que o goberno español tomara medidas con respeto a suba dos prezos dos combustibles e para iso a folga tiña que chegar a oídos dos membros do goberno español.

BICICLETAS ELÉCTRICAS

Catuxa Magariños

Chamamos electrobicis, ás bicicletas que estén dotadas dun sistema eléctrico de axuda ao pedaleo.

Unha bicicleta eléctrica pode circular polo carril das bicicletas, evita os atascos e o riesgo de accidentes, ten un fácil aparcamento, e ademáis é barato (coste eléctrico de 1€/100 km). Presenta o mesmo aspecto cunha bicicleta tradicional, o que pasa é que ten un pequeño motor no eixe traseiro, que só funciona cando se pedalea, e que se alimenta a partir dunha batería.
Este motor permítenos percorrer medias ou longas distancias sen realizar a penas esforzo.

Pódese ir ao traballo sen sudar, podes circulas polos carrís das bicicletas, non necesitan permiso de conducir nin seguro, e se queremos facer deporte, só temos que esixir un puco máis.
Unha bicicleta destas pode acadar os 25 km/h cunha potencia de ata 250 vatios.ten un sistema de seguridade que se deixas de darlle aos pedais ou te pasas desa velocidade, o motor pararase, isto chámaselle dirección asistida.
O peso dos modelos actuais e a aparición no mercado das baterías de litio (que son máis lixeiras e duran máis) permitiron a aparición das e-bikes plegables.

Partes dunha bicicleta eléctrica:
Son moi parecidas ás bicicletas convencionais, o que pasa é que nestas, a parte de ter un cuadro rógido, rodas de sección de cómo mínimo 1.5 pulgadas e ás veces unha suspensión por cuestións de seguridade, éstas levan sempre un pedalier clásico e un cambio de marchas para pedalear normalmente engadindo a forza do motor ao do pedaleo. O tipo de motorización depende do modelo e do constructor. A potencia dos seus motores varía entre 160 e 250 vatios. Os modelos recentes, teñen un motor situado no eixe da roda motriz, xeralmente a roda traseira. Inclúe, xeralmente, un rotor de imán de escobillas sin frotamento que é polo tanto máis fiable.O seu accesorio esencial é a batería. As capacidades varían entre 5 e 12 amperios/hora e as tensións de 24 a 36 V. Existen as clásicas baterías, pero a moderna tecnoloxía do del níquel-metalhidruro, aporta mellares prestacións, sobre todo en canto á ligereza e o número de ciclos de carga. Algúns constructores, utilizan un dispositivo recuperador, que recarga a batería ao frear e nas costas.

¿Qué relación ten cos vehículos híbridos?
Os vehículos híbridos “tradicionais”, utilizan o motor eléctrico como apoio, son enchufables, é decir, permiten recargar as baterías tanto co motor de combustión interna como cun enchufe.

¿Qué tipos de vehiculos ecolóxicos hai?
Ademáis de bicicletas eléctricas, tamén hai unha variedade de transportes nos que elixir: triciclos eléctricos, nos que aforras en combustible, electromotos, electrocoches, bicicletas artísticas, motos eléctricas, etc.

O tren de levitación magnética (MAGLEV)

Uxío Baliñas Losada

O tren de levitación magnética, tamén coñecido como Maglev, e un sistema de transporte ferroviario no cal o tren levita sobre unha via sustentado por campos magnéticos.
Este estado de suspensión limita o rozamento do convoi o aire ambiental, permitindo a este sistema ferroviario alcanzar velocidades casi imposibles de conseguir nun ferrocarril convencional (hasta 600 km/h en prototipos).

Esta tecnoloxía leva moitos anos en desenrrolo, pero o alto custe deste tipo de infraestructuras limitou a sua implantación.
O primer sistema comercial de trenes Maglev existente no mundo está desarrollado pola compañía aleman Transrapid International, unha joint-venture dos grupos industriales Siemens y Thyssenkrupp.
De momento a sua producto tan so foi instalado en Shanghai, na linea que une o centro financiero da ciudad co seu aeroporto internacional.
O tren de levitación magnética de alta velocidade permite realizar o recorrido, de 30 kilómetros, en tan so 7 minutos e medio.
Existen outros proxectos en Alemania, Estados Unidos, Emiratos Árabes, Holanda, e incluso un gran proxecto para unir as cidades de Londres e Glasgow, atravesando practicamente toda Gran Bretaña, aunque de momento ningunha destas propostas se encontra aprobada.

Xapón e xunto a Alemania o país máis activo en canto a investigación e desarrollo desta tecnoloxía. A compañía Japan Railway desenrrola desde fai uns anos o proxecto JR-Maglev. Este sistema, o igual que Transrapid, utiliza tecnoloxía EMS.

As probas deste sistema levase a cabo na linea experimental Yamanashi, donde se logrou a maior velocidade alcanzada por un tren maglev hasta o momento, 581 km/h (decembre de 2003).

O AIRBAG PARA MOTOS :

Victoria Sanmarco Dieste

Honda lanza o primeiro airbag para motos. As probas consistiron en estrelar sendas motos (unha con airbag e a outra sen el) a 72 km/ h, contra o lateral dun vw sarna. O piloto da moto sen airbag sufriría (a pesar do casco) lesións craneais que poderían chegar a ser incompatibles coa vida.

Polo contrario, se fose coa outra moto probada ( a mesma Honda Goldwing pero con airbag) as súas posibilidades de supervivencia serían mayores.

O airbag non puido evitar o impacto contra o coche, pero conseguiu aminoralo o suficiente para que o piloto non perdese a vida. O conductor do coche saliría prácticamente ileso, a excepción dunha posible fractura á altura da cadeira. Saliu xa en outubro de este ano.

O airbag está pregado dentro dun falso depósito, situado entre o asento e o manillar da moto, susto diante do piloto.

Este módulo incluye, ademáis do airbag, un inflador e unha centralita que calcula a forza do impacto grazas ós sensores instalados a cada lado da horquilla dianteira da motocicleta.

Cando a moto choca contra un coche ou un obstáculo, estos sensores calculan o cambio de velocidade da motocicleta e envía os datos á ECU. “ Honda invirteu moito tempo e diñeiro no desenvolvemento de este sistema”, comentou unha portavoz da marca. “Trátase dun airbag totalmente novo no mercado, que reduce a gravidade das lesións nas frontais e frontolaterais.”

O airbag reducirá un tercio das mortes dos motociclistas tras un accidente, según o RACC. O RACC afirma que o airbag “ debe ser unha necesidade de futuro para todos os fabricantes”.