GRANJAS VERTICALES

Clara Rodríguez Castro

Las granjas verticales serán edificios de unos 30 pisos; con paredes de cristal, un panel solar encima y un sistema de irrigación en el que se purifican aguas residuales, en los que se plantarán frutas y verduras.

Los cultivos, al estar en un ambiente controlado, no tendrán graves enfermedades y se evitarán grandes pérdidas. Todos los alimentos podrán ser cultivados orgánicamente, sin pesticidas, herbicidas, fertilizantes, etc. Los nuevos sistemas de producción y las nuevas tecnologías contribuirán a una producción más eficiente, sin depender de las temporadas ni condiciones meteorológicas.

Gracias a estas granjas muchos campos de cultivo podrán transformarse en bosques lo que contribuirá a mitigar el cambio climático, gracias a su capacidad de disminuir el CO2.También será una manera de aprovechar la tierra, la cual en un futuro será escasa debido al crecimiento de la población.

Formación de una granja vertical:

1.- Paneles de cristal.- Contienen una capa transparente de óxido de titanio que elimina los contaminantes y hace que el agua se deslice lo mejor posible. Así los cristales se ensucian menos y permite una mejor entrada de luz a la granja. El agua se recoge para su tratamiento.

2.-Sala de control.- Desde aquí el cultivo se regula las 24h del día.

3.- La arquitectura.- Tiene forma circular, lo que permite aprovechar mas el espacio y que en el centro haya una mejor iluminación.

4.- Los cultivos.- La granja podría cultivar frutas, verduras, carne, pescado, etc. Habría alimento para unas 50.000 personas al año.

Mecanismos:

1.- El cosechero.- Monitores de frutos y verdura con un ojo electrónico, que utilizan la detención del color para comprobar el grado de madurez.

2.- El campo.- Cuanto más pequeñas sean las cosechas habrá más capas por planta.

3.- La piscina.- En ella se acumula el riego y de ella parte el sistema de irrigación.

4.- El alimentador.- Este sistema dirige un programa que controla las cantidades de agua y luz para los diferentes cultivos.

Fuentes de energía:

1.- Paneles solares: Son una de las fuentes de energía de la granja. Estos paneles giran en la dirección del sol y sirven para refrigerar la granja.

2.- Turbina de viento espiral: Otra fuente de energía para la granja, genera energía eólica.

3.-El sistema de evapotranspiración : Situado en el límite de cada planta. Sus tubos acumulan agua de la humedad, que puede ser embotellada y vendida.

4.- Las pipas: Dentro de ellas hay un líquido muy frío que atrae los vapores que luego son recogidos a medida que se licuan.

5.- Sistema de tratamiento de las aguas residuales: Las aguas grises del sistema de alcantarillado de la ciudad son tratadas a través de una serie de filtros. Estas aguas como no son potables se pueden utilizar para el riego.

6.- Otra fuente de energía: Las partes no comestibles de las plantas y los residuos de los restaurantes podrían transformarse en combustible.

SATÉLITES METEOROLÓXICOS

Lucía García Chenlo

Un satélite meteorolóxico é un tipo de satélite artificial que se emprega principalmente para supervisar o tempo atmosférico e o clima da Terra. Porén, poden ver máis que as nubes. As luces da cidade, incendios, contaminación, auroras, tormentas de area e polvo, correntes do océano, etc., son outras informacións sobre o medio ambiente recollidas polos satélites. As imaxes enviadas por un satélite teñen unha determinada escala e resolución espacial.
A configuración básica dun satélite meteorolóxico, consiste nun cámara tomavistas coa función de fotografiar electrónicamente os sistemas nubosos. A información recibida é enviada rápidamente á Terra, debido a que as condicións meteorolóxicas poden variar en moi pouco tempo. A transmisión de estas imaxes televisivas, aínda que ofrecen menor definición que a película fotográfica, permiten a suficiente resolución para o traballo meteorolóxico.

O fenómeno de El Niño e os seus efectos tamén son rexistrados diariamente en imaxes de satélite. O burato de ozono da Antártida é debuxado a partir dos datos obtidos polos satélites meteorolóxicos. De forma agrupada, os satélites meteorolóxicos de China, Estados Unidos, Europa, India, Xapón e Rusia proporcionan una observación casi continua do estado global da atmosfera.
Os satélites meteorolóxicos convertíronse nunha das ferramentas máis prácticas que producíu a tecnoloxía espacial para a predición do tempo dende que empezaron a lanzarse en abril de 1960. A posta en órbita do TIROS-1, primeiro satélite meteorolóxico, constatou a gran capacidade informativa aportada para o estudo da atmosfera, así como a importancia de observar a Terra dende o espacio. Porén o primeiro satélite lanzado foi o Vanguard 2 pero debido ao seu deficiente eixe de rotación non puido recoller unha cantidade importante de datos útiles.
Os primeiros satélites iban equipados cun rexistrador magnético que almacenaba toda a información recollida durante a órbita de recoñecemento. Ao pasar pola vertical dunha estación de adquisición de telemetría, o satélite transmitía, a alta velocidade, todas as imaxes almacenadas. A partir de 1963 a NASA, co lanzamento do TIROS-8, puxo en servicio un novo sistema de transmisión: o sistema APT (Automatic Picture Transmission). Este sistema, perfeccionado co NIMBUS-1 (1964) e o ESSA-2 (1966), permite a calquera estación de terra recibir a comunicación do satélite meteorolóxico mentres a sobrevoa ou ben percorre alguna órbita adxacente. As imaxes recibidas corresponden á zona (nadir) que está sobrevoando. Desta forma consiguese un acceso a estos satélites, sen depender das estacións de seguimento da NASA.

Hoxe en día distinguense dous tipos de satélites meteorolóxicos:
- Xeoestacionarios: caracterízanse por permanecer sobre un punto fixo con respecto á superficie terrestre e una distancia aproximada de 36mil Km de altura. As imaxes que proporcionan estos satélites teñen unha frecuencia de 30 minutos e a súa resolución espacial vai de 8 a 1 Km. Deste tipo de satélites son os norteamericanos GOES.
A hora e a data indicada na maioría das imaxes satelitales exprésase en UTC, Coordenadas de Tempo Universal, anteriormente coñecido como GMT, Tempo Meridiano de Greenwich.
- De órbita polar: a súa resolución é de 25 kilómetros.As medidas non son paradas polas nubes. Porén, a medida é disturbada por todo o fenómeno que rompa as súas ondas capilares: a chuvia, os ventos fortes... Os satélites meteorolóxicos de órbita polar son explotados por EE.UU., Rusia e China Cun só satélite obtense a cobertura global.
Un dos satélites máis coñecidos hoxe en dia en España é o meteosat. É un satélite de órbita xeoestacionaria situado por enriba do Océano Atlántico e construído pola ESA (Axencia Espacial Europea).

A RECICLAXE E OS SEUS DESPERDICIOS

Eva Limeres Riveiro

O reciclaxe trae consigo consecuencias positivas, xa que pode favorecer o medio ambiente, e polo tanto, beneficiar a nosa vida diaria. A natureza apórtanos moitos recursos, e se non coidamos e protexemos estas zonas naturais diminuirá a nosa calidade de vida. O que estamos facendo ó non reciclar é contaminar e malgastar de unha forma implacable ditos recursos, xerando vidro e residuos que son difíciles de eliminar. Cando se menciona a palabra reciclaxe a xente só pensa: que non é moi doado de facer. Pero se todo o mundo pensa iso estamos facéndolle un mal o medio ambiente e tamén a nos. Reducir unha soa lata o unha soa botella repercutira no mundo dos nosos fillos, xa que por exemplo tan só con reciclar unha lata de aluminio economizase enerxía para operar un televisor durante unhas 3 horas, ou como reciclar 5 botellas de plástico poden producir fibra para o recheo dunha chaqueta, estes entre outros. Se o desperdicio non se pode evitar quédanos a parte de reciclar, e pensaredes…,¿que podemos facer?

Pois e moi sinxelo:
- En primeiro lugar deberiamos facer unha reflexión de cómo queremos vivir e como queremos que sexa o mundo onde vivimos.
- Segundo, é convinte que reutilicemos todo o que nos poida ser útil.
- Terceiro, non debemos comprar compulsivamente, senón que debemos facelo pensando o que de verdade necesitamos.
- Cuarto, poderiamos recoller cadanseu lixo colocando por separado a materia orgánica, o papel, o vidro, etc., e así, mellorar o problema do reciclaxe e ademais obter beneficios para o medio no que vivimos.
Todos sabemos que reciclar é moi complicado, pero tamén sabemos que se un conxunto de persoas reciclan espéranos un futuro mellor para nós e para os nosos fillos. Algunhas persoas soen reciclar tan só residuos que lle parecen reutilazables, pero a verdade esta en que todos os productos son útiles aínda que non o parezan.

Para poder ter un entorno saudable e medio ambiente limpo debemos esforzarnos en xerar menos residuos, reciclar e reutilazar. Para conseguir que a xente se conciencie e recicle, unha primeira medida podería ser que nos envases dos productos aparecese o funcionamento de recollida selectiva de residuos. Nas mans de todos e de cada un esta conseguir este obxectivo denominado reciclaxe e así vivir nun mundo mellor. Debe ser un proxecto común, un animo de participación, de capacitación para o reciclaxe.

Fontes renovables en Galicia

Javier Caamaño

As enerxias renovables poderian solucionar moitos problemas ambientais como por exemplo un dos mais preocupantes nestes momentos como e o quencemento global xa que as enerxias renovables terian que supoñer un mais da metade da enerxia que se consome en Galicia.
Galicia e xunto Canarias e a zona do Estreito son as zonas que presentan mellares posibilidades de aprobeitamento, especialmente nas costas comprendidas entre os dous cabos de Estaca de Bares e Finisterre nos que a priori podese considerar un potencial enerxetico superior os 400 W/m2 con velocidades medias de 30 Km./h.
As enerxias renovables en Galicia son moi importantes porque Galicia pode conseguir enerxia de calquera fonte renovables pero de todas formas a que mais se aprobeita e a enerxia eolica , pero tamen se aprobeita : a enerxia solar , hidráulica .
Actualmente Galicia esta a conseguir bastante enerxia renovable para o consumo dos habitantes galegos.
Enerxia eólica: è a conversión da anerxia do vento en electricidade por medio de aeroxenaradores con tamaños que abarcan dende alguns vatios ata 4000 kilovatios , actualmente a capacidade instalada e de 7000000 que equivale a 7 grandes centrais nucleares.

Enerxia solar: a nerxia solar non so e un recurso poderoso se non que tamen e flexible . A enerxia solar pode satisfacer como pouco as necesidades da vivenda como por exemplo : na cociña , na calefacción ,….
Enerxia hidráulica: hay unha gran variedade de formas de obter enexia por medio da auga en movenmento , en españa poderia incluso duplicarse facendo en españa e construindo os tipos de conseguir enerxia por medio do movemento que teñen noutros paises .
En Galicia estase a constuir parque eolicos que proporcionan moita cantiadade de enerxia para os cidadans galegos pero ainda se poderia conseguier mais enerxia das fontes renovables para non so o consumo en galicia senon tamen para o consumo de enerxia en España.

Nas terras galegas poderianse contruir por exemplo mais presas das que xa hay xa que crean moita enerxia para o consumo e ademais a enerxia conseguida viria dunha fonte de enerxia renovable como a auga ( o movemento da auga nos rios , mares , … )

A FINSA

Rubén Castiñeiras Mondragón

O que hoxe e a actual FINSA eran un aserradeiro en Ames (Coruña) fundado en 1931 e propiedade de Dn. Manuel García Cambon .En 1946 transformase en finanacieiera madereira cun capital de 5,1 millons de pesetas. En 1963 monta unha das primeiras fábricas de taboleiros de partículas. Logo 1969 instala unha segunda en santiago de Compostela .Logo entre1973e1977 instala plantas de metalinizado e aserradeiro automático, mais tarde en 1981 inicia a fabricación de taboleiros de medida densidade e moderniza a sua fabrica en Padrón (Coruña) e adquire uns tanques de formol para as suas fabricas o que causa en Santiago de Compostela unha gran contaminación do aire.

Hoxe en día a industria do sector forestal en Galicia esta representada por ENCE no sector da celulosa e FINSA no sector da producción de taboleiro. Nos dez últimos anos estamos apreciando un retroceso na producción de taboleiros a consecuencia da escaseza e un gran despegue espectacular do taboleiro de fibras de eucalipto que vai a ser o gran beneficiado dos importantes crecementos que presenta a especie. En Galicia o 80% da madeira aserrada transformase no exterior,Galicia e unha potencia forestal pero podría selo moito mais segundo os datos do ultimo informe da patronal galega do sector –Monte Industria- dan conta da porcentaje de producción dun recurso propio que aproveitan outras autonomías para sacar beneficio.Agora mesmo a e unha industria punteira no sector do taboleiro pero para todo isto instalou unha gran tecnoloxia para fabricar mais taboleiros e mais rápido.

A causa destes procesos agora mesmo provoca unha gran contaminación nos concellos que está instalada vemos o caso de Pontecesures que e un dos concellos que sofre mayor contaminación. Este concello leva moitos anos coitando contra a finsa pero e moi difícil pelear nestes temas contra a FINSA prque a sua riqueza e moi grande,tamen se fixeron varias probas das contaminación da finsa que demostra que ao largo de moitos anos a FINSA pode producir enfermedades nas persoas .As empresas madereiras en Galicia que contaminan non seguen as normas postas pola Xunta non as respetan e a xunta non fai nada por elo e non informa a sociedade pola calidade do aire en Galicia polo que a xente non mostra interés ningún polo cambio climático da nosa terra .Últimamente nos colexios estaselle mostrando aos rapaces videos sobre o cambio climático en Galicia para conciencialos sobre eso e que poidan contribuir nas suas casas.

O CAMBIO CLIMÁTICO

Javier Caamaño Vázquez

Neste noso tempo, existe un forte acordo entre os científicos de todo o mundo, que di: o clima verase afectado no próximo siglo por causa do aumento da concentración de gases invernadoiro (como por exemplo: dióxido de carbono, metano, oxidos nitrosos clorofluorocarbonos). Estes gases que acabo de nomear están atrapando unha forte radiacion infravermella terrestre e os científicos esperan que esto provoque un aumento global das temperaturas planetarias de entre 1,5 e 4,5 graos centigrados.

O quencemento global traerá consigo moitas mais desgrazas e problemas. A parte de que as temperaturas da terra aumenten. Os científicos din que en menos de 50 anos o calentamento global das terras fara que se derritan alguns dos mais grandes bloques de xeo do mundo facendo asi que aumente o nivel da auga nos mares, deforestacions e inundacions que afectaran a 2000 millons de persoas.

O efecto invernadoiro é un fenomeno natural que desarrollou a terra para permitir que exista a vida. O planeta esta cuberto por unha capa gasosa chamada atmosfera esta capa permite que so entren alguns rayos solares para que quenten a terra, a terra o quentarse tamen emite calor pero aora a atmosfera impide que todos os gases que emite a terra cando esta quente saian o exterior da atmosfera facendo asi que se quente cada vez mais a terra.

Para solucionar o cambio climatico podemos facer varias accions:
1. Intentar usar mais o transporte publico
2. Aforrar mais electricidade
3. Evitar entre todos a deforestacion
4. Reciclar os productos que non utilizamos e os que tiramos o lixo
5. Intentar que os donos das grandes empresas contaminen menos e que deixen de emitir gases contaminantes a atmosfera.

E como estas accions moitas mais que temos o noso alcance para poder entre todos evitar o quencemento global.

OS COCHES ECOLÓXICOS

Uxío Baliñas Losada

Nun mundo donde a combustión de combustibles fósiles nos medios de transporte e un dos maiores focos de contaminación do planeta, a necesidade dun coche ecoloxico e primordial.
Hai varios tipos de combustibles alternativos que poderian solucionar o problema se grandes empresas invertiran neles.


Os combustibles alternativos máis destacados son :
Os biocombustibles, o aire comprimido, a electricidade, o hidróxeno, eo tres en un, ou coches híbridos, coches movidos por gasolina, alcohol e gas.



¡Os coches ecolóxicos non convencen!
En plena loita contra o cambio climático, as ventas de automóviles de baixas emisions en China caeron un 11,67% na primera metade do año. Este porcentaxe contrasta cas ventas xeraies de coches, que creceron cerca dun 30% durante o 2006. Se un automóvil de baixas emisions nacional poidera igualar as prestacions do Wolkswagen Bettle ou BMW mini, sería ben recibido.


¡Subvencións para os coches ecoloxicos!
O Goberno facultará as comunidades autónomas para que poidan conceder axudas de un maximo de 6.000€ a particulares pra compra de coches ecolóxicos.
Estas axudas están limitadas pola normativa comunitaria e serán dun máximo de 6.000 euros para os vehículos de propulsión eléctrica, de 2.000 euros para os de propulsión híbrida, de 2.000 euros para os coches alimentados con gas natural ou gases licuados de petróleo e de 450 euros para os vehículos que sean transformados en aras dun mellor rendemento enerxético.



Os fabricantes de automóviles estan sumerxidos nunha incesante voráxine evolutiva co firme propósito de dotar de máiores prestacions aos seus vehículos e de mostrarse máis respetuosos co medioambiente.O cumplimiento do compromiso adoptado polos países industrializados en Kyoto (1997) para reducir as suas emisions de gases de efecto invernadeiro no período 2008-2012, e o aumento do prezo do petróleo ante a alarmante disminución das reservas de crudo, son as principais causas dun fenómeno que está revolucionando o mercado automovilístico.

OS BIOCOMBUSTIBLES

Borja Lorenzo Lafuente

Os biocombustibles usan a biomasa vexetal servindo de fonte de enerxía renovable para os motores empregados. O seu uso xera unha menor contaminación do medio ambiente. E son os sustitutos dos combustibles fósiles.

Existen 3 tipos de biocombustibles:
-O biodiesel é un combustible renovable que se pode empregar puro ou mesturado con gasoil en calquera motor diésel. Obtense a partir de aceites vexetais e/ou de graxas animais, por exemplo: Colza, xirasol, soia, sebo, mani, etc…
-O bioetanol permite substituir os aditivos que se empregan actualmente e que xeran contaminación ambiental, sustituindo a nafta por alcohol de caña.
-O biogás obtense a partir da fermentación dos desfeitos orgánicos.

Hai varios motivos polos que producir biocombustibles:
-Para dispoñer de combustibles renovables, para os nosos vehículos xa que os combustibles fósiles estanse esgotando.
-Para mellorar o autoabastecemento de enerxía en zonas rurais.
-É unha fonte de enerxía reciclable e inagotable

Hai varios motivos polos que non producir biocombustibles:
-Cabe a posibilidade de que este tipo de enerxía poida reducir a cantidade de cultivos de alimentos.
-Os biocombustibles, na destilación, provocan unha maior emisión de CO2 con respeto á gasolina e o gasóleo.
-Necesítanse grandes espacios de cultivo para producilos

As consecuencias para o medio ambiente co seu fomento en moitos países subdesenvolvidos están destruíndo as súas selvas para crear plantacións de biocombustibles. Realmente os biocombustibles seguen contribuindo no quencemeto global porque seguen emitindo CO2 pola combustión do propio biocombustible. Ademais tamen afectan sobre o medio ambiente os fertilizantes que empregamos para o cultivo do propio biocombustible.

O NADAL E O MEDIO AMBIENTE

Jennifer Romero Sanmiguel

Un ano máis, o tempo pasa e achégase o Nadal e as súas consabidas consecuencias séntense preto, o impacto medioambiental é irremediable. Nestas datas, xéranse uns gastos enerxéticos superiores ós do resto do ano, rexístrase un maior consumo de productos e aumenta a cantidade producida de residuos. Se en calquera época do ano un consumidor medio xera ó día 1 Kg de lixo doméstico, durante o Nadal achegámonos ós 2 Kg. É ben sabido que durante esta etapa do ano o comportamento da maioría dos cidadáns vólvese contrario ós principios básicos para o desenrolo sostible. Catro son os frentes nos que tomamos menor conciencia co medio.

En primeiro lugar, a xa citada producción masiva de lixo, ante a que se propón a estricta clasificación dos obxectos desbotables por materiais, para logo depositalos nos contedores oportunos. Tamén facer “limpeza” de roupa, mobles e demáis trastes que faga tempo que non se utilicen. De feito, existen organizacións que se encargan de recoller e enviar estes obxectos (aqueles que están en mellores condicións) a países do Terceiro Mundo, co cal, tamén contribuímos á creación de postos de traballo.

O seguinte punto importante, e se cadra, un dos máis debatidos, é o das árbores. Esta costume ven importada das tradicións centroeuropeas e escandinavas e como principal símbolo, cada ano está presente en millóns de fogares. En España mércanse anualmente preto de 1.700.000 árbores de Nadal, e a maioría non sobrevive ó mes que de media pasan dando acollida ós agasallos oportunos. A costume está arraigada na sociedade de tal maneira que todos teñen o desexo de adornar unha árbore cada Nadal, este feito fixo que dende fai uns anos se cultiven e se poñan á venda grandes cantidades de árbores naturais destinadas específicamente para estas datas. Pero o problema dase cando se achega Xaneiro, e as rúas se enchen de pequenas árbores moribundas que agonizan á veira de milleiros de contedores o ter rematada a súa función decorativa.

As diferentes asociacións ecoloxistas toman posturas semellantes ante este feito, todas aconsellan non mercalos, ainda que proceden de plantacións específicas, porque os procesos de replantación propostos non resultan efectivos; pero por outra banda, as árbores feitas con materiais sintéticos ofrecen un maior índice de contaminación xa que están elaborados con metais e plásticos, que conlevan un uso de recursos limitados e non renovables, e son tratados con productos químicos moi nocivos. A proposta que estes grupos ofrecen ó non poder evitar que se merquen árbores, é facer unha boa escolla no momento da compra: Debe tratarse dun exemplar moi verde, e que sempre estea acompañado dun “cepellón” en bo estado, para asegurarnos de que o abeto non sufriu anos e que non ten ningún tipo de parásito; tamén ser require unha maceta grande, unha zona de temperaturas baixas e que se regue periódicamente.

Na mesma liña que as árbores, atópanse outras prantas típicamente navideñas, o acebo e o musgo, ambas especies protexidas o que non impide que se comercialice libremente, e que o seu consumo sexa inadecuado.

Outro dos frentes é o relacionado cos agasallos e o consumismo que se xera nestas datas. As numerosas reunións familiares e os cuantiosos agasallos que se realizan deixan tras de sí unha cantidade inxente de papel, cartón, vídreo e plásticos.

Organizando os residuos conforme a habitual separación de materiais aforraríanse grandes cantidades das mesmas. Sen embargo, se falamos dos agasallos navideños, o problema meirande é o de regalar animais. Os animais, como ven sabemos, non son xoguetes e o feito de adoptar unha mascota implica un compromiso para moitos amos, polo que convertelos en agasallos de Nadal sen o consentimento da persoa que o vai recibir pode facer que a mascota se converta nun estorbo. As mascotas exóticas precisan aínda dunha maior atención, xa que apartalos do seu hábitat natural pode afectalos moito.

Como derradeiro factor a ter en conta para evitar un dano excesivo ó medio ambiente durante o nadal hai que falar do gasto enerxético que se produce nas cidades. Ainda que segue sen redactarse unha normativa seria e xeneralizada que regule a iluminación navideña, existen moitas alternativas para frear o consumo desmedido de enerxía; bombillas de baixo consumo, microbombillas, límite de horas de encendido... son algunhas das propostas máis apoiadas. Neste tema, pódese sinalar que un grupo de conservacionistas denunciaron a corporación de goberno de Madrid, que permitiu que se gastasen 3,5 millóns de euros nun alumbrado que emitía unhas 3000 toneladas de CO2 á atmosfera en tan só 2 meses.